Nieskonczonosc w papirusie

Dla czytelników Yuvala Noaha Harariego oraz Mary Beard! Doskonale napisana! Jestem absolutnie pewien, ze ten esej bedzie czytany nawet wtedy, gdy dzisiejsi czytelnicy beda wiesc juz zupelne inne zycia. Mario Vargas Llosa Ta historia to prawdziwa opowiesc o ksiazkach i o ludziach, którzy chronili je przez prawie trzydziesci wieków. Ksiazka ? fascynujacy wynalazek, który ulatwil slowom poruszanie sie w czasie i przestrzeni. Ludzie uczyli sie wytwarzac ksiazki przez trzydziesci wieków. Powstawaly one z dymu, kamienia, gliny, trzciny, jedwabiu, skóry i drewna. A ostatnio z plastiku i ze swiatla. Ta opowiesc wiedzie przez pola bitewne Aleksandra, palace Kleopatry oraz pierwsze znane ksiegarnie i warsztaty skrybów. To nic, która wiaze klasyków z niespokojnym swiatem wspólczesnych: Arystofanesa i procesy sadowe pisarzy ironistów, Safone i kobiece glosy w literaturze, Tytusa Liwiusza i fenomen fanów, Seneka i postprawda? Jednak przede wszystkim, jest to niezwykla historia o tych, którzy na przestrzeni dziejów sluzyli ksiegom: o skrybach, iluminatorach, tlumaczach, medrcach, szpiegach, buntownikach. Czytelnikach w wysokich górach i nad wzburzonym morzem. Ci zwykli ludzie, których imion zazwyczaj nie rejestruje historia ? to oni sa prawdziwymi bohaterami tego eseju.