BEN (gall.)

Hai persoas que espertan tanta fascinación como rexeitamento, que te atraen coma un imán e á vez bótante para atrás porque algo che di que é mellor apartarse delas.
Esta é a historia dunha desas persoas.
Chámase Ben, e se cadra xa oíches falar del.
De feito, esta historia comeza nun funeral.
O morto non chegaba aos 24 anos e foi asasinado.
Uns tipos que o odiaban decidiron matalo a golpes.
Á súa despedida só viñeron oito persoas.
Que queda daqueles a quen quixemos, cando morreron? Nós.
Quedamos nós.
A nosa memoria, os nosos recordos.
O que fagamos con eles.